|

Małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych
przez nich dochodów. Mąż i żona są traktowani jako oddzielni
podatnicy. Wspólne rozliczenie małżonków to wyjątek od tej
zasady.
Nieograniczone obowiązki
Pierwszym warunkiem, uprawniającym do skorzystania ze
wspólnego rozliczenia małżonków jest podleganie w Polsce
nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Co to oznacza? W
uproszczeniu - posiadanie w Polsce miejsca zamieszkania i
konieczność rozliczania w polskim urzędzie skarbowym
wszystkich światowych dochodów.
Zgodnie z ustawą o PIT osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce
zamieszkania na terytorium Polski, podlegają obowiązkowi
podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez
względu na miejsce położenia źródeł przychodów
(nieograniczony obowiązek podatkowy).
Za
osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce uważa się osobę
fizyczną, która:
-
posiada w Polsce centrum interesów osobistych lub
gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
-
przebywa na terytorium RP dłużej niż 183 dni w roku
podatkowym.
Do
utraty rezydencji przez małżonków, a tym samym utraty prawa
do wspólnego rozliczenia w Polsce może dojść w sytuacji, gdy
wyjadą oni do pracy za granicę. Gdy mąż i żona wyjadą do
pracy za granicę, ośrodek interesów życiowych każdego z nich
zostanie prawdopodobnie przeniesiony do państwa docelowego
(w związku z faktem, że z chwilą wyjazdu przeniosą centrum
interesów ekonomicznych na skutek zmiany lokalizacji
głównego, jak zakładamy, źródła dochodów oraz centrum
interesów osobistych, ze względu na to, że opuszczają Polskę
we dwójkę).
Jeżeli ich pobyt na terytorium naszego kraju nie przekroczy
w całym roku podatkowym 183 dni, polskie przepisy wydają się
zezwalać na utratę rezydencji podatkowej z dniem wyjazdu z
Polski. W takim przypadku małżonkowie będą mogli rozliczyć
się wspólnie jedynie za tę część roku, w której obydwoje
posiadali status polskich rezydentów podatkowych. Natomiast,
gdy pobyt małżeństwa w Polsce przekroczy w całym roku
podatkowym 183 dni, powinni być oni zgodnie z polskimi
przepisami traktowani, jako polscy rezydenci podatkowi przez
cały rok (również po wyjeździe z kraju).
Jednak, gdy małżonkowie nie nabędą równocześnie rezydencji
podatkowej w kraju docelowym, we wspólnym zeznaniu
podatkowym zadeklarują dochody uzyskane w trakcie całego
roku podatkowego zarówno na terytorium Polski, jak i kraju
goszczącego.
Jeśli małżonkowie przeniosą swoje miejsce zamieszkania za
granicę nie będą mogli rozliczyć się wspólnie z polskim
fiskusem. Natomiast, gdy tylko jedno z małżonków wyjedzie z
Polski w celu wykonywania pracy za granicą, a jego małżonek
pozostanie w Polsce, istnieje duże prawdopodobieństwo, że
polskie władze skarbowe stwierdzą, że posiada on centrum
interesów osobistych w Polsce, a tym samym jest polskim
rezydentem podatkowym i może korzystać ze wspólnego
rozliczenia z małżonkiem.
Opracowane: Z. Kwieciński na podstawie art. z Gazety
Prawnej
|