|
Co zrobić,
gdy złożony PIT zawiera błędy?
Podatnik, który w złożonym zeznaniu rocznym za 2007 rok
popełnił błąd, ma prawo złożyć korektę. W niektórych jednak
przypadkach błędy za podatnika poprawi sam urząd skarbowy.
W rocznych zeznaniach podatkowych pomyłki zdarzają się dość
często. Podatnicy nie podpisują formularzy, popełniają błędy
rachunkowe, nieprawidłowo odliczają ulgi itp. Jednak pomyłkę
w zeznaniu można naprawić. Przepisy przewidują bowiem, że
podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio
złożoną deklarację.
Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej
deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn
korekty. Warto wyjaśnić, że korekta zeznania oznacza
wypełnienie go na nowo, ale już w sposób prawidłowy. Różnica
polega na tym, że zamiast na początku PIT zaznaczyć kwadrat:
złożenie zeznania, trzeba zaznaczyć pozycję: korekta
zeznania. Niezbędne będzie także dołączenie do tak
poprawionego PIT pisma, w którym podatnik wyjaśni, dlaczego
składa korektę.
Poprawić można wszystko
Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który
został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może
dotyczyć każdej jej pozycji - o ile odrębne przepisy nie
stanowią inaczej. Takie stanowisko zajął Urząd Skarbowy w
Biłgoraju w piśmie z 13 lutego 2006 r. (nr PO/415-21/05). W
piśmie tym wyjaśniono jednocześnie, że skorygowanie
deklaracji polega na ponownym - poprawnym już - wypełnieniu
jej formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do
czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji, z
wynikającym z przepisu prawa obowiązkiem dołączenia
pisemnego uzasadnienia przyczyn korekty.
Dodatkowo należy pamiętać, że w przypadku, gdy w złożonym
pierwotnie zeznaniu podatkowym podatnik wykazał zobowiązanie
podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i
wpłacił zadeklarowany podatek albo wykazał nadpłatę w
wysokości mniejszej od należnej, korektę składa się wraz z
wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty, (w którym to wniosku
powinna być określona kwota nadpłaty).
Warto zastrzec, że warunkiem skuteczności korekty dokonanej
przez podatnika nie jest jednoczesna zapłata podatku. Na ten
aspekt poprawy zeznania zwrócił uwagę WSA w Łodzi w wyroku z
13 kwietnia 2004 r. (sygn. akt I SA/Łd 620/03; publikowany w
ONSAiWSA z 2005 r. nr 3, poz. 54).
Natomiast w sytuacji, gdy organ po złożeniu przez podatnika
deklaracji korygującej poweźmie wątpliwości, co do
wykazanego w niej zobowiązania lub kwoty zwrotu podatku,
powinien wszcząć postępowanie podatkowe w sprawie określenia
zobowiązania podatkowego za dany okres - wyjaśnił NSA w
wyroku z 7 lutego 2003 r. (sygn. akt I SA/Gd 419/00;
niepublikowany).
Prawo do korekty
Przepisy Ordynacji podatkowej przewidują sytuacje, kiedy
prawo do złożenia korekty może zostać zawieszone.
Uprawnienie do skorygowania deklaracji:
-
ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania
podatkowego lub kontroli podatkowej - w zakresie objętym
tym postępowaniem lub kontrolą;
przysługuje nadal po zakończeniu:
a) kontroli podatkowej,
b) postępowania podatkowego - w zakresie nieobjętym decyzją
określającą wysokość zobowiązania podatkowego.
W wyroku z 3 marca 2004 r. WSA we Wrocławiu (sygn. akt I SA/Wr
1997/01; niepublikowany) podkreślił, że organ podatkowy po
otrzymaniu korekty deklaracji podatkowej przed wszczęciem
postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej musi
potraktować nową deklarację jako oświadczenie podatnika co
do rozliczenia danego miesiąca zastępujące poprzednie
oświadczenie złożone w uprzednio przedłożonej temu organowi
deklaracji. W ten sposób podatnik bowiem realizuje w dalszym
ciągu swoje obowiązki oraz uprawnienia wynikające z zasady
samoobliczenia podatku. Organ natomiast jest uprawniony oraz
zobowiązany do weryfikacji tego samoobliczenia, w
następstwie czego albo je akceptuje i nie wydaje decyzji
podatkowej w inny sposób kształtującej to rozliczenie, albo
nie zgadza się z tym rozliczeniem.
Urząd sam naprawi
W niektórych sytuacjach urząd skarbowy może sam poprawić
błędy popełnione przez podatnika w złożonym przez niego
zeznaniu rocznym.
W razie stwierdzenia, że deklaracja zawiera błędy rachunkowe
lub inne oczywiste pomyłki bądź że wypełniono ją niezgodnie
z ustalonymi wymaganiami, organ podatkowy w zależności od
charakteru i zakresu uchybień:
-
koryguje deklarację, dokonując stosownych poprawek lub
uzupełnień, jeżeli zmiana wysokości zobowiązania
podatkowego, kwoty nadpłaty, kwoty zwrotu podatku lub
wysokości straty w wyniku tej korekty nie przekracza
1000 zł;
-
zwraca się do składającego deklarację o jej skorygowanie
oraz złożenie niezbędnych wyjaśnień, wskazując
przyczyny, z powodu których informacje zawarte w
deklaracji podaje się w wątpliwość.
Zatrzymajmy się chwilę nad tą drugą sytuacją, gdy urząd
skarbowy wzywa podatnika do poprawienia zeznania, ale
podatnik odmawia złożenia korekty. Takim przypadkiem
zajmował się NSA, który w wyroku z 15 października 1999 r.
(sygn. akt III SA 223/99; niepublikowany) wyjaśnił, że
przepisy działu V Ordynacji podatkowej - czynności
sprawdzające, określają obowiązki organów podatkowych w
przypadku stwierdzenia, że deklaracja zawiera błędy lub
oczywiste pomyłki bądź że wypełniono ją niezgodnie z
ustalonymi wymaganiami. W rozpatrywanej sprawie urząd
skarbowy wezwał podatniczkę do skorygowania deklaracji, z
uwagi na odmienne stanowisko w sprawie przysługującej jej
ulgi i w ten sposób udzielił jej informacji na temat
przyjętej wykładni art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT.
Podatniczka odmówiła jednak korekty zeznania. Zdaniem sądu,
odmowa złożenia przez stronę korekty zakończyła postępowanie
sprawdzające. Ani Ordynacja podatkowa, ani przepisy prawa
materialnego, obowiązującego w tej sprawie, nie zawierają
podstawy do dalszego przedstawiania przez organ swojego
stanowiska i dokonywania oceny sytuacji prawnej podatnika,
dopóki nie wystąpią przesłanki do określenia przez urząd
skarbowy innej wysokości podatku dochodowego niż wynikająca
z zeznania podatkowego.
W sytuacji pierwszej, kiedy to urząd sam koryguje
deklarację, organ podatkowy uwierzytelnia kopię skorygowanej
deklaracji, a następnie doręcza podatnikowi uwierzytelnioną
kopię skorygowanej deklaracji wraz z informacją o związanej
z korektą deklaracji zmianie wysokości zobowiązania
podatkowego, kwoty nadpłaty lub zwrotu podatku lub wysokości
straty bądź informację o braku takich zmian.
Na korektę sporządzoną przez urząd podatnik może wnieść
sprzeciw do organu, który dokonuje korekty, w terminie 14
dni od dnia doręczenia uwierzytelnionej kopii skorygowanej
deklaracji. Wniesienie sprzeciwu anuluje korektę. W razie
niewniesienia sprzeciwu w terminie, korekta deklaracji
sporządzona przez urząd wywołuje skutki prawne jak korekta
deklaracji złożona przez podatnika.
Te same zasady mają zastosowanie odpowiednio do deklaracji
składanych przez płatników lub inkasentów oraz do
załączników do deklaracji.
Ważne!
14 dni tyle czasu ma podatnik na złożenie sprzeciwu na
korektę deklaracji sporządzonej za niego przez urząd
skarbowy. Sprzeciw anuluje korektę urzędu
Korekta złożona w przypadku, gdy prawo do jej złożenia
zostało zawieszone, nie wywołuje skutków prawnych
Podstawa prawna
Ustawa z dnia
29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005
r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).
Ewa Matyszewska
| 
